Λεμονάδα

ΛΕΜΟΝΑΔΑ.

4 ΠΟΤΗΡΙΑ ΝΕΡΟΥ ΦΡΕΣΚΟΣΤΥΜΕΝΟ ΧΥΜΟ ΛΕΜΟΝΙΟΥ (ΣΟΥΡΩΜΕΝΟ, ΕΤΣΙ;;;)
1 ΚΙΛΟ ΖΑΧΑΡΙΤΣΑ ΛΕΥΚΗ.
Α!!!! ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΟΥΜΕ ΚΑΤΣΑΡΟΛΑ, ΚΟΥΤΆΛΑ ΚΑΙ ΛΙΓΗ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ...
ΛΟΙΠΟΝ - ΛΟΙΠΟΝ......
ΤΑ ΡΙΧΝΟΥΜΕ ΟΛΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΣΑΡΟΛΙΤΣΑ ΜΑΣ ΣΕ ΟΧΙ ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΗ ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ΣΠΟΡ: ΑΝΑΔΕΥΟΥΜΕ.....
ΑΦΟΥ ΛΕΙΩΣΕΙ Η ΖΑΧΑΡΗ ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΑΡΕΙ ΒΡΑΣΗ...
......ΤΙ ΕΛΕΓΑ.....
Α... ΝΑΙ... ΑΦΟΥ ΛΕΙΩΣΕΙ Η ΖΑΧΑΡΗ ΚΑΤΕΒΑΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗ ΦΩΤΙΑ, ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΝΑ ΚΡΥΩΣΕΙ ΚΑΙ ΤΗ ΒΑΖΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΘΑΡΑ ΜΠΟΥΚΑΛΙΑ (ΓΥΑΛΙΝΑ) ΚΑΙ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΟ ΨΥΓΕΙΟ.
Η ΑΡΑΙΩΣΗ ΜΕΤΑ ΜΕ ΚΡΥΟ ΝΕΡΑΚΙ ΚΑΙ ΠΑΓΑΚΙΑ ΚΑΤΑ ΤΑ ΓΟΥΣΤΑ ΜΑΣ...
(ΠΡΟΣΟΧΗ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΨΕΙ ΠΟΛΥ!!!! ΙΣΑ ΙΣΑ ΝΑ ΔΙΑΛΥΘΕΙ Η ΖΑΧΑΡΗ!!!!)

ΑΝΤΕ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΑΣ.

====================================================

Κι αυτή η συνταγή είναι του φίλου μας του Γιαννάκη Τσοπακιώτη!

Ωραία δεν τα λέει;;;;

Τον ευχαριστούμε πάρα πολύ!!!!

Την πίνουμε στην Υγειά του την Λεμονάδα!!!!!

 

Ρυζόγαλο

Σίγουρα έχεις καμιά δεκαριά συνταγές αντίστοιχες αλλά μια λεπτομέρεια σε αυτή μπορεί να μην την έχεις.

Κυρίες και κύριοι με αφορμή την ωραία φωτογραφία της Ειρήνης με τα ψαροκάικα σε πρώτο πλάνο θυμήθηκα ένα βράδυ που είχα πάει με κάποιους φίλους για ψάρεμα και έχουμε βγει σε μια βραχονησίδα για να αράξουμε λίγο.

Θάλασσα, αστέρια, θρούμπι και ένα ραδιάκι να παίζει χαμηλόφωνα ένα σκοπό.

Ο καλός καραβοκύρης (της φελούκας δηλαδή...) μας ρωτάει με πονηρό ύφος:

- Να τσιμπήσουμε κάτι;

Εμείς άλλο που δε θέλαμε καθότι το επιτυχημένο ψάρεμα και κυνήγι περιλαμβάνει και κάποιο γεύμα με μπυρίτσα ή κρασάκι...

- Αμέ, έλα ρε δικέ μου, έχεις τίποτα καβάτζα;;;;

Ανοίγοντας με μεγαλοπρέπεια το φορητό ψυγειάκι βγάζει από μέσα.......

...

....

(αγωνία)

....

.....

μπολάκια με..... ρυζόγαλο!!!!

ΝΑΙ - ΝΑΙ !!!!! καλά διαβάσατε!!! ΡΥΖΟΓΑΛΟ!!!!!

Το κάναμε μια χαψιά, με την κανελίτσα του και την λιγούρα μας ήταν άλλο πράγμα!!!

Περιττό να σας πω ότι εκείνο το βράδυ η συνταγή του κοινοποιήθηκε, καταγράφηκε εκθειάστηκε και νοιώθω την ανάγκη να την μοιραστώ μαζί σας!!!

Θα χρειαστείτε:

1 λίτρο φρέσκο γάλα

250 ή 300 γρ. ρύζι καρολίνα

1 βανίλια

1 κρέμα Γιώτη άνθος αραβοσίτου με γεύση βανίλια

ζάχαρη όση σας αρέσει

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:

Βράζουμε την καρολίνα μας (όχι του Μονακό, το ρύζι) με νεράκι ώστε να μας προκύψει ένα λασπωτό πιλάφι με λίγο νεράκι. Φυσικά αυτό είναι θέμα πως αρέσει στον καθένα. Να ακούγεται ή όχι το ρύζι στο δόντι!!!!

Σε ένα φλυτζάνι μισογεμάτο με γάλα, αυτό από το 1 λίτρο ντε!!!, κάνουμε τη ανάμιξη και διάλυση των σκονών (πω -πω χημεία το κάναμε) Γιώτη + βανίλια.

Το υπόλοιπο γάλα... μπλούμ στο ρυζάκι μας μαζί με την όση θέλουμε ζάχαρη μέχρι να πάρει βράση.

Στο καπάκι του τσοντάρουμε το φλυτζάνι με το διάλυμα ανακατεύοντας μέχρι να πάρει βράση.

Επειγόντως το μοιράζουμε σε μπολάκια και πασπαλίζουμε με μια ωραία κανελίτσα φρέσκια - φρέσκια.

Αφού κρυώσει λίγο το χλαπακιάζουμε... Ουπς!!! λάθος!!!! συγκρατούμαστε λίγο και το βάζουμε στο ψυγείο να δροσίσει.

Προσοχή είναι μόνο για μας τους εύσωμους!!! οι υπόλοιποι καλό είναι να το αποφεύγουν διότι παχαίνει!!!!

=========================================================

Η συνταγή η μερακλίδικη είναι του φίλου μας Γιαννάκη Τσοπακιώτη!

Τον ευχαριστούμε!!!!